Erfgoed
Onze ouders hebben een verhaal geschreven
waar we niet om hebben gevraagd.
Ze hebben iets tussen ons in gelegd
dat nú nog aan ons knaagt.
Jij kreeg de kroon,
ik de zwarte piet.
Al deed ik nog zo mijn best,
het interesseerde niemand niet.
Daardoor heb jij
nooit anders gezien.
Het negeren van je zusje
werd een vast patroon misschien?
Als ouders hadden ze ons
liefdevol moeten laten groeien.
Dan hadden wij naast elkaar
als broer en zus kunnen bloeien.
Maar zelfs toen ik epilepsie en een hersentumor kreeg
werd ik door ouders genegeerd.
Jij deed eigenlijk hetzelfde,
precies zoals je is aangeleerd.
Ooit werd mij zelfs verteld
dat ik eigenlijk dood had moeten zijn.
Jij wilde liever Michel,
ben ik nooit vergeten en deed mij heel veel pijn.
Nooit heb jij mij zien rijden
op Lady mijn lieve paard.
Van mijn kungfu en judo heb jij ook niks gezien,
want nee, je zusje was en is niks waard…..
Maar ik stond wél op het voetbalveld,
óók als je in de regen moest spelen.
Onze ouders moedigde je aan
en ik? stond mij te vervelen.
Als ik met rijden gewonnen had
werd ik nóóit gefeliciteerd.
Ook in mijn blauwe judoband
was niemand geïnteresseerd.
Maar al jóuw trofeeën
kwamen in de kamer te staan.
Míjn prijzen echter moesten naar boven,
ver bij die van jou vandaan....
Vele jaren later
ging ik jouw schaken fotograferen.
Met mijn NAH moest ik kei hard vechten
omdat ik voor jou je hobby wilde leren!
Zo heb ik gevochten
en altijd mijn best gedaan.
Ik was gewend om mij aan te passen
maar dat werd nooit voor míj gedaan…..
Ik, als je zusje
doe blijkbaar nooit iets goed.
Rieky was je voorbeeld,
dat is wat ik vermoed…
Fouten van anderen
werden met de mantel der liefde bedekt.
Maar míj werd alles zwaar aangerekend
en zonder pardon werd ik afgebekt.
Empathie en bloemen
voor een ieder met verdriet.
Een rolstoel of dementie
maar al wat ík mankeer zie jij niet.
Ik zie nu hetzelfde patroon
en herken van vroeger veel.
Ik hoop al jaren op het beëindigen
van dit bizarre familie ritueel.
Durf eens eerlijk te kijken,
hoe alles is ontstaan.
Ik heb de vacht van het zwarte schaap
al lang geleden uitgedaan.
Maar nog steeds zie ik gedrag
wat jou is aangeleerd.
Mijn woorden worden verdraaid
en altijd verkeerd geïnterpreteerd.
Onze ouders zijn gestorven,
het “kwaad” lijkt voorbij.
Maar wat er tussen ons in werd gelegd
zorgt voor verwijdering tussen jou en mij.
Kijk eens diep in de spiegel,
durf je dat aan?
Besef je eigenlijk wel
wat je zus wordt aangedaan?
Pas als je dát erkent
en ziet dat het anders moet,
pas dán kunnen wij ons ontdoen
van de gevolgen van ons erfgoed….
© Susanne v/d Lisdonk ♥